Rien en Tini over vrijwilligerswerk en de vriendschappen die ontstaan
Al jarenlang zetten Rien en Tini zich met veel plezier in als vrijwilligers bij Zorggroep Ter Weel. Allebei op hun eigen manier, maar met dezelfde motivatie: iets betekenen voor cliënten. Terwijl Tini graag spelletjes speelt en gesprekken voert, stapt Rien al zo’n zeventien jaar met cliënten op de duofiets. Door de jaren heen hebben ze bijzondere banden opgebouwd met de mensen die ze ontmoeten.
Van medewerker naar vrijwilliger
Voor Tini is Zorggroep Ter Weel al lange tijd een vertrouwde omgeving. Ze werkte er jarenlang en besloot na haar werkzame leven betrokken te blijven als vrijwilliger. “Ik vond het altijd leuk om met de mensen bezig te zijn. Toen ik stopte met werken, voelde ik me nog vitaal en wilde ik graag iets voor hen blijven doen.”
Op maandagmiddag en zondagochtend is ze aanwezig bij Maria-Oord. Ze speelt bijvoorbeeld Rummikub met cliënten, doet een quiz met vragenkaartjes of drinkt samen een kop koffie. Niet iedereen heeft behoefte aan een activiteit en dat hoeft volgens Tini ook niet. Soms vindt iemand het al fijn om erbij te zitten en naar de gesprekken te luisteren.
Een bijzondere band met cliënten
Door de jaren heen heeft Tini met verschillende cliënten een goede band opgebouwd. Zo vertelt ze over een mevrouw die weinig bezoek krijgt, omdat haar zoon in het buitenland woont. “Ze is altijd zo blij als ik kom. Ik zeg weleens tegen haar: jij bent mijn vriendin.” Ze genieten samen van een spelletje of een gesprek en kijken uit naar hun vaste momenten.
Soms neemt Tini iets lekkers mee, zoals een koekje of chocolaatje. Ze ziet hoeveel plezier dat geeft. Ook denkt ze met plezier terug aan een meneer die regelmatig spontaan even langskwam om een praatje te maken. Het zijn herinneringen die haar zijn bijgebleven.
Ze vinden het zo fijn dat ik kom. Daar doe ik het voor, voor de mensen.
Rien al zeventien jaar op de duofiets
Waar Tini vooral binnen activiteiten onderneemt, is Rien graag buiten te vinden. Al ongeveer zeventien jaar fietst hij met cliënten van Maria-Oord op de duofiets. “Ik heb altijd gezegd dat ik, als ik zou stoppen met werken, zoiets wilde gaan doen.” Iedere maandagmiddag gaat hij op pad met cliënten die graag een stukje willen fietsen.
In al die jaren heeft Rien heel wat kilometers afgelegd. Soms bleef het bij een rondje in de buurt, maar regelmatig ging hij verder. Zo fietste hij met een cliënt weleens richting de haven om naar de schepen op de Westerschelde te kijken. “Het is weleens gebeurd dat we drie uur weg waren. Dan gingen we helemaal naar de haven om naar de schepen te kijken. Dat vond hij prachtig.”
Met sommige cliënten fietst Rien al jarenlang. Daardoor weet hij goed wat ze leuk vinden en wat nog mogelijk is. Met een meneer met wie hij vroeger lange afstanden fietste, maakt hij tegenwoordig kleinere rondjes. Dat hoort er volgens Rien bij. Zolang iemand graag meegaat, stapt hij met plezier op de fiets.
Ze zijn altijd blij als ze meegaan. Ze vinden het gewoon leuk.
Samen iets betekenen bij Maria-Oord
Naast hun eigen vrijwilligerswerk begeleiden Rien en Tini samen een groepje mannelijke cliënten. Tijdens deze bijeenkomsten komen de mannen bij elkaar om iets te drinken en met elkaar te praten. De een kiest voor een flesje bier, de ander voor limonade.
Tini vertelt over een meneer die normaal gesproken weinig zei. Toen ze hem vroegen om aan te sluiten bij het groepje, bleek dat vanaf de eerste keer goed te bevallen. Het laat zien dat een andere omgeving of een kleinere groep soms net het verschil kan maken.
Voor Rien en Tini is het fijn om ook samen als vrijwilligers actief te zijn. Ze vullen elkaar aan en genieten ervan wanneer ze zien dat cliënten het naar hun zin hebben.
Vrijwilligerswerk geeft ook veel terug
Na al die jaren is vrijwilligerswerk voor Rien en Tini een vertrouwd onderdeel van hun leven geworden. Tini geniet van de vriendschappen die ze heeft opgebouwd en Rien kijkt nog altijd uit naar zijn fietstochten. Hij vindt het jammer dat niet meer cliënten gebruikmaken van de duofiets, maar blijft graag op pad gaan met degenen die dat wel willen.
Wat hen beiden motiveert, is dat hun inzet gewaardeerd wordt. Ze hoeven daar niet veel voor terug te krijgen. Het plezier van de cliënten is voor hen al genoeg.
Ook Tini haalt veel voldoening uit haar vrijwilligerswerk. Ze doet het graag voor de cliënten, maar merkt dat ze er zelf minstens zoveel voor terugkrijgt. “Je krijgt er zelf ook heel veel vriendschap voor terug.”
