Bregje over geriatriefysiotherapie
Al 31 jaar werkt Bregje Govers als fysiotherapeut. Haar liefde voor de ouderenzorg ontstond al tijdens haar stage. Inmiddels werkt ze zeventien jaar bij Zorggroep Ter Weel, waar ze als geriatriefysiotherapeut iedere dag ziet hoeveel er ook op latere leeftijd nog mogelijk is.
Na haar opleiding tot fysiotherapeut werkte Bregje eerst zes jaar in de eerstelijnszorg. Daarna ging ze aan de slag in een verpleeghuis en verdiepte ze zich verder in de ouderenzorg. Uiteindelijk volgde ze ook de opleiding tot geriatriefysiotherapeut. “Tijdens mijn stage is mijn liefde voor de ouderenzorg eigenlijk al ontstaan. Oudere mensen hebben zoveel te vertellen. Het is een soort levende geschiedenis.”
Geen dag is hetzelfde
Bregje werkt met verschillende cliënten. Dat zijn mensen die bij Zorggroep Ter Weel wonen, maar ook ouderen uit de aanleunwoningen en de wijk. Soms behandelt ze iemand in de oefenzaal en soms gaat ze bij een cliënt thuis langs.
Juist die afwisseling maakt haar werk divers. Ze begeleidt onder andere mensen met dementie, niet-aangeboren hersenletsel, MS, Parkinson, een beroerte en andere chronische aandoeningen.
Bij een eerste gesprek kijkt Bregje vooral naar wat iemand zelf graag wil bereiken. “Dan kijk ik een beetje waar iemands doelen liggen. Meestal is het toch wel oefenen in de zaal, bijvoorbeeld met balans en dubbeltaken.” Soms ligt de nadruk op lopen of bewegen en soms speelt er op dat moment een andere klacht, zoals rugpijn. Per cliënt kijkt Bregje wat nodig is.
Kijken naar wat nog wél kan
Voor Bregje hoeft vooruitgang niet altijd in grote stappen te zitten. Soms maakt een kleine oefening al verschil in hoeveel iemand zelf kan blijven doen.
Ook al zit iemand in een rolstoel, als diegene zelf zijn been op de voetsteun kan zetten en daar niet iedere keer hulp bij nodig heeft, dan vind ik dat ook therapie.
Die manier van kijken probeert ze ook mee te geven aan collega’s in de zorg. Niet meteen iets overnemen, maar eerst kijken wat iemand zelf nog kan. Zelf een kopje koffie pakken kan bijvoorbeeld al een oefening zijn. “We proberen mensen zo lang mogelijk zelfstandig te houden.”
Samen oefenen én plezier maken
Oefenen hoeft volgens Bregje niet saai te zijn. Ze gebruikt bijvoorbeeld ballen, lichtjes of boksoefeningen en doet regelmatig zelf mee. Ook het contact met cliënten vindt ze belangrijk. “Je bent een half uur met iemand bezig. Dan maak je een grapje, vraag je hoe het thuis gaat en toon je belangstelling.”
Soms heeft iemand een mindere dag. Als diegene na een half uur oefenen toch even heeft kunnen lachen en met een goed gevoel weggaat, geeft dat Bregje zelf ook een goed gevoel. In de oefenzaal ontstaat bovendien contact tussen cliënten onderling. Zo helpt Bregje op dinsdagochtend mee bij de dagbehandeling voor mensen met Parkinson, waar gezamenlijk wordt geoefend.
Met elkaar het beste bereiken
Bregje werkt veel samen met andere zorgprofessionals. Binnen Zorggroep Ter Weel zijn de lijnen met onder andere artsen, ergotherapeuten en logopedisten kort. Als het nodig is, is er ook contact met familie, naasten of de huisarts. “Dat vind ik de uitdaging: dat je met zijn allen het beste voor die meneer of mevrouw wilt bereiken.”
Naast haar werk met cliënten denkt Bregje binnen de organisatie ook mee over Arbo-technische zaken. Ze heeft bijvoorbeeld lesgegeven aan collega’s over transferprotocollen, tillen en verplaatsen. Ook werkt ze samen met de beweegspecialisten, die onder andere ondersteunen bij oefeningen en bewegen op de afdelingen.
Er is nog veel mogelijk
Bregje zou graag aan meer mensen laten zien hoeveel er binnen de ouderenzorg nog mogelijk is. Zeker aan jonge mensen die nadenken over een toekomst in de fysiotherapie. “Ik vind het leuk om te laten zien wat er allemaal nog mogelijk is met oudere mensen. Ze zijn niet afgeschreven omdat ze 65-plus zijn.”
Dat is ook na zeventien jaar bij Zorggroep Ter Weel nog steeds wat haar aanspreekt: kijken naar wat iemand nog kan en hoe je ervoor kunt zorgen dat iemand zo lang mogelijk zelfstandig blijft. En soms zit het resultaat niet in een grote stap vooruit, maar in iemand die na een half uur oefenen met een goed gevoel weer verdergaat met de dag.
